muzyka: Jan Wołek 
wykonawcy: Jan Wołek;
                       Maciej Maleńczuk

Drogi Panie Janku, dzwonię ot tak sobie 
Dawno nie widziałem Pana 
Ludzie u nas mówią - ludzie jak to ludzie 
Że się Panu źle układa 
Przecież sam Pan kiedyś mówił 
Psy szczekają, a karawana jedzie dalej 
Więc jak można tak się martwić, proszę Pana 
Mówił Pan, że los to guzik, przedmiot głupi i niewielki 
Jak odpadnie pozostanie zawsze coś na kształt pętelki 
 
Pyta Pan, co u mnie słychać - dzięki Bogu jakoś leci 
Tylko po co o to pytać, przecież zna już Pan te rzeczy 
Idzie wiosna, ludzie młodsi, pąki już na drzewach pękły 
Mówią - nie do roz wi nię ty 
 
Siostry chodzą w jasnych sukniach, lecą kartki z kalendarza 
Mdłym zapachem czuć od kuchni, więcej nic się nie przydarza 
Mur ceglany, żużlu hałda i jak zawsze drzwi zamknięte 
Na znak Trójcy Prze naj świę tszej 
 
Pyta Pan, co u mnie słychać względem czucia 
Wie Pan, tu jest dość przyjemnie  
To i lepiej zaraz jak nikt nie dokucza 
Tylko czasem coś tak we mnie 
Gada cicho a dobitnie 
Tak, że muszę proszę Pana, czy mi chce się czy się nie chce 
Spełniać wszystkie przykazania 
I byłoby całkiem dobrze, gdyby nie to, że już nie wiem 
Jak to jest z tym, Panie Janku 
Czy nas dwóch jest czy ja jeden 
 
Za kominem ruda wrona przycupnęła w czarnej komży 
Słyszy Pan? to dzwonią dzwony, dzisiaj będę służył do mszy 
Słyszy Pan? to dzwonią dzwony, ordynator na obchodzie 
Dobry jak sam ksiądz dobrodziej 
Czemu w koło tyle ludzi? 
Słyszy Pan? znów dzwonią dzwony 
Żegnam, już nie będę nudził  
Żonie prześle Pan ukłony 
Ludzie krzyczą, wrona spadła, rozkraczyła się na murze 
Może wpadnie Pan na dłużej?